woensdag 18 september 2013

Over zevens en negens


Nederland verliest aan concurrentiekracht’ kopt het FD op 4 september jl. Nederland hoort niet meer tot de vijf meest concurrerende economieën van de wereld. Door slechte scores op innovatie en kredietverlening zijn we gezakt naar de achtste plaats.
Enkele dagen later meldt het CBS dat het aantal exporterende bedrijven in 2012 tot 125.000 is gestegen, 10% van het MKB (2010: 88.000 bedrijven = 7,7%; 2011: 100.000 = 9%).

Nederlandse bedrijven zijn daarmee exportgerichter dan die in andere  landen, het Europees gemiddelde ligt tussen de 6 en 7 procent. Toch heeft minder dan 1% van datzelfde MKB (12.000 ondernemingen) geïnvesteerd met het doel een blijvend belang in haar nieuwe markt(en) op te bouwen.
Kortom, we zien met elkaar dat we voor groei de grens over moeten, maar het ontbreekt aan strategische visie en aan durf (of mogelijkheden) om te investeren in een serieuze marktbewerking. Dagelijks zie ik om mij heen dat bedrijven hun lot in handen leggen van een agent die ze nauwelijks kennen maar die bereid is om op louter succesfee te werken, in plaats van gericht naar de juiste partner te zoeken op basis van strategische doelstellingen.

Liever alles een beetje dan enkele dingen heel goed doen. Het kenmerkt onze huidige manier van werken. Regelmatig valt het woord zesjescultuur. Ik ben bereid het een zeventjescultuur te noemen. In zijn algemeenheid doen we het niet slecht en scoren we hoger dan gemiddeld. Veel mensen zijn tevreden met een rapport vol zevens. ‘Kind, wat heb jij een mooi rapport, geen enkele onvoldoende, zelfs geen zesjes’. Volgens mij is het een lijst waar je helemaal niets aan hebt. Een rapport met allemaal zesjes en één negen, daar ben ik meer van onder de indruk. De wereld zit vol met zevens, daarmee kom je niet boven het maaiveld uit. Excelleer ergens in en de kans op succes neemt toe. Voor een gemiddeld goede voetballer die op alle posities uit de voeten kan is er geen plaats op het hoogste niveau, wel voor de allerbeste linksachter.

Ik zie dat ook in onze politiek. Er worden nog steeds geen echte keuzes gemaakt. Overal een beetje schaven en hier en daar een duwtje geven. Zo is een aantal zesjes een zeven geworden, maar zijn of worden al onze achten en negens nu ook een zeven. Ook dat heet nivelleren, waar zijn we nog de beste in? Onze kroonjuwelen, uitstekend presterende bedrijven inbegrepen, worden meer en meer overgenomen vanuit andere landen of voorbij gestreefd. Was de TU-Delft niet ooit wereldwijd geroemd? In de lijst van beste universiteiten ter wereld 2012 vinden we Delft niet meer terug in de top 100.

Eens, we moeten bezuinigen, maar doe dat niet overal een beetje. Maak keuzes! Innovatie en onderwijs zijn voor Nederland de belangrijkste verzekeringen voor de toekomst. Ga voor kwaliteit in plaats van kwantiteit. Neem de bizarre discussie over onze diplomatieke posten in het buitenland. Meer en meer ambassades en consulaten worden gesloten. Bernard Wientjes - voorzitter VNO-NCW - wil dat het kabinet die besluiten direct terug draait. Volgens hem moet ons land het hebben van de export en wordt juist die geraakt door het besluit van het kabinet. "Het is echt een punt dat we niet kunnen accepteren", stelde hij. Maar ook Wientjes heeft maar gedeeltelijk gelijk. Natuurlijk moet Nederland in alle economisch belangrijke regio’s goed vertegenwoordigd zijn. Maar goed heeft in mijn beleving te maken met kwaliteit, niet met kwantiteit. Op enkele uitzonderingen na ben ik niet onder de indruk van wat onze buitenlandse posten in de praktijk voor het Nederlandse bedrijfsleven kunnen doen. Dat heeft niet te maken met het enthousiasme van de mensen of het aantal beschikbare handen, maar met de senioriteit, ervaring en dus credibility op die posten. Dat geldt ook voor een aantal instituten in Nederland dat zich namens ons landsbestuur bezighoudt met ondersteuning van bedrijven die groei buiten onze grenzen willen realiseren. Ik chargeer maar een klein beetje als ik zeg dat het een bataljon goedwillende enthousiastelingen is die allemaal een zeven verdienen maar waarvan de meesten geen enkele buitenlandervaring hebben en zeker niet als ondernemer. Houdt onze buitenlandse posten vooral open maar zorg dat daar niet twee zevens maar één negen beschikbaar is. More value for less money.

Net als een ondernemer er beter aan doet enkele buitenlandse markten goed dan velen een beetje te bewerken, moet ook onze overheid keuzes maken. Kwalitatieve ondersteuning (in Nederland en op locatie) van de Nederlandse bedrijven en heel snel heel veel investeren in innovatie en onderwijs. Daarbij hoort ook het terugbrengen van het niveau van taalbeheersing en dus -onderwijs (ja, ook Duits) tot het niveau 9. Ook daarin waren we ooit uitblinkers.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen